Teroka pemikiran yang membentuk Malaysia

Abdul Rahman bin Shaari ialah penyair, pengarang, pengkritik sastera dan ahli akademik Malaysia. DBP merekodkan bahawa beliau lahir pada 5 September 1949 di Kampung Utan Lembah, Oran, Perlis. Beliau mengikuti latihan perguruan di Maktab Perguruan Sultan Idris pada 1970, memperoleh Ijazah Sarjana Muda Persuratan dari UKM pada 1977 dan Ijazah Sarjana Persuratan pada 1986. Kerjayanya bermula sebagai guru pada 1973, kemudian berkhidmat di Pusat Perkembangan Kurikulum, Kementerian Pelajaran, menjadi

Tun Abdul Razak memperlihatkan pemikiran bahawa dasar luar Malaysia mesti bebas daripada ikatan mutlak kepada blok kuasa besar, tetapi tetap pragmatik demi keselamatan negara, kestabilan serantau dan kepentingan pembangunan. Pemikiran ini terserlah melalui peralihan Malaysia ke arah dasar berkecuali dan tidak berpihak, penyertaan dalam Gerakan Negara-Negara Berkecuali, dukungan terhadap gagasan Zon Aman, Bebas dan Berkecuali (ZOPFAN), serta pembukaan hubungan diplomatik dengan Republik Rakyat Ch

Pemikiran utama Rahman Shaari dapat dirumuskan sebagai usaha memantapkan puisi dan sastera Melayu moden melalui kesedaran sejarah, penguasaan bahasa, individualiti penyair, keberanian mengkritik realiti masyarakat, dan pembaharuan persembahan puisi. Dalam kajian akademik, kepengarangan beliau dihuraikan bertunjangkan tema/persoalan, gaya bahasa dan unsur artistik; sementara kajian realisme terhadap novel Cengkaman Hasrat dan kajian politik terhadap tiga novelnya menunjukkan karya beliau membawa

DEB ialah gagasan pembangunan negara yang menggabungkan pertumbuhan ekonomi dengan keadilan pengagihan. Ia tidak hanya bertujuan menambah pendapatan negara, tetapi juga mengubah struktur peluang, pemilikan, pekerjaan dan penyertaan ekonomi rakyat, khususnya kelompok miskin dan Bumiputera yang ketinggalan.